กลับบ้านเรา


หลังจากพักที่บ้านแม่ยายมา 1 วัน และรอให้คนส่วนใหญ่กลับกรุงเทพฯ กันไปหมดแล้วก็ถึงเวลาที่เราจะกลับบ้านที่กรุงเทพฯ บ้าง กว่าที่ผม ภรรยา และลูกจะอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ กว่าจะเก็บของจนเสร็จ ก็ปาไป 10 โมงแล้ว ถึงได้ฤกษ์ออกรถ

แล้วสิ่งหนึ่งที่เปลี่ยนไปมากตั้งแต่ผมมีลูกก็คือข้าวของมหาศาลมากกกกกกกก จากเดิมแต่ก่อนไปเที่ยวได้ด้วย Backpack คนละใบ ก็กลายเป็นขนาดเต็มรถกระบะ โดยครั้งแรกที่ผมพาลูกเดินทางไปเยี่ยมแม่ยายตอนลูกอายุประมาณ 6 เดือน ต้องเอาไปตั้งแต่เครื่องล้างขวดนม, อาหารแช่แข็งของลูก (ผัก/ข้าว/เนื้อสัตว์ต้มที่อัดลงบล๊อค), โต๊ะกินข้าวเด็ก, เปล, เครื่องนอนเต็มชุดของภรรยา (เพราะต้องนอนกับลูก), เครื่องปั๊มนม, เสื้อผ้าเด็กเกือบ 20 ชุดได้ ทั้งๆ ที่อยู่แค่ 2 - 3 วัน, ผ้าอ้อมเด็กชุดใหญ่, กาลามังอาบน้ำเด็ก และข้าวของอื่นๆ อีกมากมาย ดังนั้นสิ่งนึ่งที่ผมกล้าพูดได้เลยหลังจากมีเด็กคือผมเปลี่ยนจากคน Minimize เป็น Maximize เลยครับ 555+ ของหลายๆ อย่างเอาไปก็ไม่ได้ใช้หรอก แต่ก็ต้องเอาไป แต่อย่างไรก็ตามสำหรับข้าวของในรอบนี้ที่ลูกอายุ 2 ขวบเศษนั้นน้อยกว่าเดิมมากแล้ว เหมือนจะเรียกได้ว่า Optimize ได้แล้วครับ 555+

ซึ่งเส้นทางที่ผมใช้คราวนี้จะเป็นเส้นทาง 304 จากกบินทร์เข้าสู่อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา แล้วออกยัง Motor Way หมายเลข 7 และออกไปยังทางด่วนบางนาตราด เพื่อไปยัง Ikea บางนา

ผมได้ตัดสินใจแวะ Ikea บางนาก่อนที่จะกลับบ้านเพื่อซื้อเก้าอี้เด็กอันใหม่ เนื่องจากเก้าอี้เด็กอันเดิมนั้นเล็กเกินไปสำหรับลูกแล้ว มันเหมาะกับเด็กที่เป็น Baby แต่ตอนนี้ลูกผมสูงขึ้นจนขาติดแล้วก็เลยต้องซื้อเก้าอี้ใหม่ให้เหมาะกับวัยซึ่งเป็นเก้าอี้สำหรับ Junior แล้ว

แต่ก่อนที่จะไปถึง Ikea บางนานั้น ผมจะต้องเจอกับการทำถนนชุดใหญ่เพื่อรองรับระเบียง EEC ที่เชื่อมต่อเส้นทางไปยังจังหวัดสระแก้วซะก่อน ซึ่งเป็นการทำทางที่ผมรู้สึกฉงนที่สุดช่วงหนึ่ง เพราะทำทางกันแบบยาวมาก แล้วทำกันมาสักพักแล้ว แถมเป็นการขยายเล่นที่น่าจะเพิ่มจาก 4 ให้กลายเป็น 10 มันก็เลยทำให้เพื่อนร่วมทางหลายๆ คนขับรถกันน่ากลัวมาก จนภรรยาผมถามขึ้นมาว่า “ทำไมคนไทยถึงขับรถน่ากลัว?” ซึ่งผมว่ามันก็ไม่ใช่ครั้งแรกนะที่ภรรยาผมถามคำถามนี้ และมันก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่ผมตอบคำถามนี้เช่นกัน ซึ่งสำหรับผมผมได้ข้อสรุปแล้วว่า คนไทยส่วนใหญ่ไม่ได้ใส่ใจกับความปลอดภัยแม้กระทั่งกับตัวเอง เพราะ ขนาดเข็มขัดนิรภัย หลายๆ คนถ้าไม่มีกฏหมายบังคับ และถึงแม้ว่าจะมีกฏหมายบังคับมานานนับสิบปีแล้วหลายๆ คนก็ไม่ใช่ หลายๆ คนที่เพิ่งเคยหัดขับรถก็มักจะบอกว่าซื้อรถมือสองมาใช้ก่อน หรือใช้รถราคาถูกๆ เพราะเวลาเป็นอะไรก็จะได้ไม่เสียดาย โดยไม่ได้คิดว่าอุบัติเหตุจะนำมาซึ่งการศูนย์เสียชีวิต หรือความบาดเจ็บใดๆ ทั้งกับตัวเองและเพื่อนร่วมทางได้ หรือแม้กระทั่งหลายๆ คนก็เลือกที่จะเปลี่ยนเลนกระทันหัน หรือเลี้ยวออกมาจากซอย/ถนนย่อย โดยไม่สนใจคนอื่น เพราะ ไม่เคยคิดอะไรเลยถึงผลกระทบที่ตามมา ผมขอบอกไว้เลยสำหรับคนที่ใช้ชีวิตอย่างประมาทนะครับ คุณยังมีชีวิตอยู่ดีมีสุขได้ เพราะ ความระมัดระวังของผู้อื่นครับ ถ้าวันใดที่คุณไปเจอกับคนที่คิดเหมือนคุณ วันนั้นแหละครับจะเป็นวันที่ศูนย์เสียครับ

หลังจากที่ซื้อของเรียบร้อยก็ถึงเวลากลับบ้าน ก็ไม่แน่ใจว่าเพราะอะไรแต่วันนี้มีแรงก็เลยต่อเก้าอี้เลยทั้งๆ ที่เดินทางมาหลายชั่วโมง แถมยังมีเวลามานั่งคิดอะไรหลายๆ เรื่อง ทั้งเรื่องของเว็บไซต์นี้เอง และอื่นๆ อีกมากมาย เลยทำให้ผมเห็นว่าเว็บยังต้องปรับปรุงอีกมาก ซึ่งโดยส่วนตัวแล้วก่อนหน้านี้ผมทำงานในแบบที่แตกต่าง ทำงานเร็วกว่านี้ ทำงานมากกว่านี้ แต่มันกลับสร้างปัญหาให้กับชีวิตผมอย่างมาก ซึ่งจะผมเล่าให้ฟังอีกครั้งในการเดินทางครั้งหน้าครับ