Moderna เข็มสองของน้องสาววันที่ 2: Mega Plaza


แผนวันนี้คือไปซื้อของที่ Mega Plaza เป็นของเล่นเด็ก โดยพ่อผมจะเป็นคนจ่ายเงินให้ ซึ่งผมก็เข้าใจพ่อนะ เหมือนตั้งแต่ช่วงโควิดมาจะไม่ค่อยได้ใช้เงิน 555 ก็เลยออกรถกันไป 2 คนเวลาเดิมคือประมาณเกือบๆ เที่ยง เนื่องจากลูกของน้องสาวผมจะตื่นในช่วงเวลานั้น

วันนี้การเดินทางค่อนข้างแปลก ปกติแล้ว Google Map มักจะพาผมให้ขับรถขึ้นทางด่วน แต่วันนี้กลับให้ลงข้างล่างผ่านทางอนุเสาวรีชัยสมรภูมิ ผมจึงได้มาถึงช้ากว่ารถอีกคันราว 10 นาที ซึ่งพากันมาจอดรถที่ตึกฟ้า (บริษัท ทนุไทย จำกัด) ที่อยู่ตรงกันข้ามกับ Mega Plaza หรือติดกับสะพานเหล็กเก่า โดยกิจกรรมแรกที่มาถึงต้องทำก็คือกินข้าว

ร้านอาหารที่เราไปกันในวันนี้เป็นพ่อผมที่อยากกิน ซึ่งเป็นการกินครั้งแรกเป็นภัตตาคารจีจั้งหว่อ ซึ่งถึงแม้ว่าจะบอกว่าเป็นภัตตาคารแต่ผมว่ามันก็ร้านอาหารธรรมดานี่แหละครับ เห็นตั้งแต่พ่อเอารูปให้ดูจาก Google Map แล้ว โดยร้านอาหารดังกล่าวตั้งอย่ด้านหลัง Mega Plazza เท่านั้นเอง ซึ่งพอไปสั่งอาหารเขาบอกว่าพวกก๋วยเตี๋ยวจะได้เร็ว แต่ถ้าสั่งของผัดจะต้องรอครึ่งชั่วโมง ก็เลยจบด้วยการสั่งหมี่เหลืองเกี๊ยวเป็ดมันทุกคนเลย และรสชาติที่ได้ก็เป็นไปตามที่ผมคาดคือไม่อร่อย ซึ่งหลังจากที่สั่งอาหารเสร็จพ่อผมได้บอกว่าจะสั่งชาม 2 มั้ย? ผมก็แทบจะตอบทันทีว่าคงไม่สั่งเพราะกะไว้แล้วซึ่งก็จริงด้วย

หลังจากที่กินเสร็จภรรยาผมบอกว่ารสชาติก็อร่อยได้ และได้ไปสั่งโตเกียวใกล้ๆ ร้านกินต่อ ซึ่งผมก็คิดว่าดี เพราะ จะได้ล้างปากสักหน่อย รสชาติอาหารไม่ไหวเลย -*-

เราจึงกลับไปที่ Mega Plazza ซึ่งร้านที่ไปซื้อนั้นเป็นร้านที่ภรรยาผมเคยซื้อของเล่นแล้ว ใช้เวลาไปกว่า 2 ชม. ได้ของเล่นกลับมา 10 กว่าชิ้นกับเงินที่หมดไป 19,000 ซึ่งเจ้าของร้านเขาเขียนบิลให้ด้วย แล้วมีคนเดินผ่านมาเห็น ได้พูดต่อหน้าเราเลยว่า “ซื้ออะไรหมดไปตั้ง 19,000” ซึ่งกลับมาคิดเหมือนกันละว่าซื้ออะไรกันนักกันหนา 555 โดยน้องสาวผมนั้นได้จัดชุดใหญ่เป็นของเล่นครัวขนาด 120 ซม. ชุดโต๊ะเครื่องแป้ง และของเล่นอีกหลายๆ อย่างให้กับลูกสาวอายุ 8 เดือน ซึ่งที่ว่ามันนั่นของเล่นเด็ก 2 - 3 ขวบขึ้นไปทั้งนั้น แต่ก็เอาเถอะบ้านอยู่ไกล (โคราช) และพ่อจ่าย นอกจากนั้นบ้านผมที่เอาชุดโต๊ะเครื่องแป้งเหมือนกัน แต่ทางร้านมีของอยู่ที่นี่แค่ชุดเดียว ต้องกลับไปเอามาให้จากบ้านจึงได้บอกว่าจะเอามาส่งให้วันนี้ตอนเย็น

พอตกลงกันได้ ก็เริ่มเช็คของ เนื่องจากก่อนหน้านี้บ้านผมเคยซื้อของกับร้านนี้แล้ว เป็นชุดโต๊ะครัว โดยไม่ได้ตรวจสอบให้ดี ปรากฎว่าข้าวของข้างในน่าจะโดนน้ำระหว่างการขนส่ง ซึ่งของในสต๊อคของเขา (คนขาย) ที่บ้านอีกชุดก็มีอาการเดียวกัน คือ มีคราบน้ำหลายจุด ตัวของเล่นที่ทำจากไม้บางส่วนบวมก็เลยตัดสินใจคืนของเขาไป ทั้งๆ ที่เราเอากลับบ้านมาแล้ว ก็เลยมาซื้อของใหม่ที่นี่และจะขอทำการตรวจเช็คก่อน ก็ไม่ได้พบปัญหาอะไร

ผมก็ได้แยกตัวออกมาคนเดียวเพื่อเอารถจากอาคารจอดรถและขับวนมารับของที่ทางออกชั้น 1 ตรงด้านขวาของอาคาร ส่วนพ่อ, แม่, น้องสาว และหลานก็ได้แยกตัวออกมาและขับรถกลับล่วงหน้าไปก่อน โดยที่รถกระบะของผมนั้นยังเอาของออกจากหลังกระบะไม่หมดเลยตั้งแต่กลับมาจากการกางเต้น ยังคงมีกล่องที่ใส่อุปกรณ์การกางเต้นใหญ่ๆ ใส่ไว้หลังกระบะอยู่ ก็เรียกได้ว่าของเล่นที่ซื้อมานั้นขนใส่กระบะไม่หมดกับเลยทีเดียว ต้องเอาของบางส่วนใส่ไว้ในห้องโดยสารด้วย 555 และหลังจากขับรถออกมาได้ไม่นาน ลูกผมก็สลบคา Car Seat เนื่องจากตอนนั้นเป็นเวลาราวบ่าย 4 แล้ว ซึ่งปกติลูกผมจะนอนกลางวันประมาณบ่าย 3

หลังจากที่กลับบ้านลูกสาวผมก็แทบจะตื่นทันที ผมจึงได้เอาของเล่นออกมาเล่น เป็นเครื่องตกปลา ซึ่งลูกก็สนุกใหญ่เลย แต่ไม่ได้สนุกกับการตกปลา สนุกกับการเอาปลา ปู ปลาดาวไปเล่นสไลด์เดอร์แทน เหมือนเป็นวัยของเขาที่ชอบการเล่นอะไรที่ใช้ร่างกายเยอะๆ มากกว่า เพราะ ภรรยาผมได้บอกกับลูกไปแล้วว่าพรุ่งนี้จะไปเล่นสไลด์เดอร์กัน

นอกจากนั้นของเล่นอีกชิ้นที่ผมเลือกมาก็คือรางรถไฟ ซึ่งก่อนหน้านี้ตอนที่ผมไป Ikea จริงๆ ผมก็ได้ซื้อรางรถไฟมาด้วยเหมือนกัน ซึ่งรางรถไฟของ Ikea ก็ได้บอกแล้วว่าสามารถใช้กับรางยี่ห้ออื่นๆ ได้ และผมก็ดูจากกล่องของรางรถไฟตัวใหม่แล้วก็น่าจะเหมือนๆ กัน แต่พอมาลองใส่ด้วยกันแล้วพบว่าขนาดของหมุดเชื่อมรางรถไฟต่างกันเพียงแค่ไม่กี่มิลลิเมตรทำให้ใช้ด้วยกันไม่ได้ ก็เลยเรียกได้ว่างานงอกกันเลยทีเดียว ซึ่งตัวผมเองนั้นจริงๆ ทำงานไม้เป็นงานอดิเรก ตัว Couter ครัวแทนที่จะซื้อของ Ikea มาเลยตรงๆ ก็กลับทำเอง โดยใช้ไม้ยางพาราแทน เพราะ ต้องการความทนทานที่มากกว่าไม้ MDF (โดยเฉพาะน้ำ) ก็เลยมีอุปกรณ์ทำงานไม้หลายๆ ตัว (จริงๆ หลักๆ ขาดแค่เลื่อวงเดือน เพราะ บ้านที่อยู่มันเล็ก ไม่รู้จะเก็บที่ไหนดี) ก็คงจะต้องมานั่งขัด นั่งตัดเพื่อทำให้มันใช้งานด้วยกันได้อีกที

ก็จบแล้วสำหรับวันนี้ครับ โดยวันถัดไปมีโปรแกรมที่จะไปสวนสยาม ซึ่งพ่อผมก็ไม่ค่อยอยากจะไปสักเท่าไหร่ แต่เหตุการณ์จะเป็นอย่างไรก็เดี๋ยวค่อยว่ากันครับ